Norma PN-EN 62305 (4 części) to międzynarodowy standard projektowania i wykonywania instalacji odgromowych. W Polsce obowiązuje od 2008 roku, zastępując starsze PN-86/E-05003. Co warto wiedzieć?
Struktura normy
Norma składa się z 4 części:
- Część 1: Zasady ogólne i terminologia,
- Część 2: Zarządzanie ryzykiem (analiza),
- Część 3: Uszkodzenia fizyczne obiektu i zagrożenie życia (projektowanie LPS),
- Część 4: Urządzenia elektryczne i elektroniczne w obiekcie (ochrona LEMP).
Klasy LPL (Lightning Protection Level)
Norma definiuje 4 klasy ochrony od najwyższej (najniższy poziom ryzyka) do najniższej:
- LPL I — najwyższa, dla obiektów krytycznych (rafineria, elektrownia jądrowa),
- LPL II — wysoka, dla obiektów ważnych (szpital, centrum danych),
- LPL III — średnia, typowa dla budynków komercyjnych i mieszkalnych,
- LPL IV — minimalna, dla mało ważnych obiektów.
Analiza ryzyka
Norma wymaga przeprowadzenia analizy ryzyka według metody opisanej w części 2. Analiza uwzględnia:
- Lokalizację obiektu (gęstość wyładowań w danym regionie — Polska średnio 2,5/km²·rok),
- Charakterystykę obiektu (wymiary, materiały, użytkowanie),
- Konsekwencje uderzenia (straty życia, finansowe, kulturalne),
- Istniejące zabezpieczenia.
Wynik analizy wskazuje wymaganą klasę LPL oraz konieczne środki ochrony.
Składniki LPS (Lightning Protection System)
- Zewnętrzne LPS: zwody, przewody odprowadzające, uziemienie,
- Wewnętrzne LPS: ekwipotencjalizacja, izolacja elektryczna, ochronniki przepięć (SPD).
Ochronniki przepięć (SPD)
- SPD typ 1 (klasa I) — montowane w głównej rozdzielnicy, chronią przed bezpośrednim uderzeniem,
- SPD typ 2 (klasa II) — w rozdzielnicach pośrednich, chronią przed indukowanymi przepięciami,
- SPD typ 3 (klasa III) — przy chronionym urządzeniu (gniazda z ochroną).
Kompleksowy system to typ 1 + 2 + 3, montowany w 3 strefach.
Pomiary i przeglądy
Co 5 lat dla obiektów klasy III, co 1 rok dla obiektów krytycznych (klasy I/II). Pomiar rezystancji uziemienia i wizualne sprawdzenie ciągłości zwodów i przewodów.